ภายใน - ภายนอก ...

โลกภายนอกเคลื่อนไหว 

โลกภายในกระเพื่อมตาม

กระบวนการเคลื่อนไหวของสภาวะธรรม 

หากตามรู้

คอยตามดูกาย ใจ

จะเห็นว่ากิเลสนั่งอยู่ในดวงตา

เห็นความอยากให้กาย ใจพ้นทุกข์

อยากให้กายใจเป็นสุข 

รู้ ให้เห็นอาการดิ้นรน

ที่เพียงขับเคลื่อนเพื่อพ้นผ่าน

รัก ณ ขณะปัจจุบัน 

 

ขุนเขาไม่เคย สะทกสะท้าน

ยามต้องเผชิญกับเสียงฟ้าคำราม 

 
แต่ภูเขา สะดุ้งสะเทือน

ในเสียงกระซิบเบาเบา

 
ที่ซ่อนอยู่ในริมฝีปากของมนุษย์

ที่เต็มไปด้วย กิเลสตัณหา

รัก ณ ขณะปัจจุบัน

 
 

อยากครอบครอง ...

ใจที่เหน็บหนาว

ย่อมต้องการความอบอุ่น

เราจึงการไฟ

จากหัวใจของใครอยู่เสมอ ๆ

ความปรารถนาของใจ

เป็นเหมือนไม้ขีดไฟ

เมื่อจุดติดแล้ว

จะทำให้เรามีความหวัง

ไฟแห่งความปรารถนา

บางทีก็ดูอบอุ่น

บางทีก็ดูเร่าร้อน

เพราะ ...

หลงเพลินเดินตามใจอยาก

จนทำให้เราหมองไหม้

เกินกว่าความอบอุ่น

ไม่ผิด

ที่เราต้องการความอบอุ่นจากใครบางคน

แต่ ... พลาด

เมื่อเราไปคว้าไฟมาสุมใจ

ปล่อยให้ไฟเผา

หัวใจเราจนหมองมัว

รัก ณ ขณะปัจจุบัน

หน้าที่ของใคร ?

คำชม คำด่า คำตำหนิ 

ล้วนเกิดขึ้นที่หู และ ก็ดับที่หู

ใจตามดู คว้าเอาเรื่องในหู มาให้ทุกข์เกิดในใจ

หู มีหน้าที่ฟัง...

ปัญหาไม่ได้เกิดจากหู

แต่ ...

เราชอบ ใช้ หูสร้างปัญหา

เปลี่ยนเป็นใช้หูสร้างปัญญา

เรื่องที่หา จะไม่มาอยู่ในหู

แค่ได้ยิน ไม่จำเป็นต้องทุกข์

พอใจ ไม่พอใจ เป็นเรื่องของใจ

ใจลอย

ใจไม่อยู่

ใจหนีไปเที่ยว ...

สติก็หาย

ทุกข์ จึงแอบย่องเข้ามาทางหู ...

เปิดประตูสู่สี่ห้องของหัวใจ  

รัก ณ ขณะปัจจุบัน

วาเลนไทร์ แห่งรัก ...

เราแบกความต้องการทางโลกไว้เยอะ

สำหรับบางคน

ดอกไม้เพียงดอกเดียว

ถ้ามอบให้ด้วยใจรัก

ดอกไม้ดอกนั้น

จะไม่มีวันเหี่ยวเฉาไปจากความทรงจำ

แต่...

สำหรับหลายคน

ดอกไม้ช่อเดียวไม่เคยพอ ...

รัก ณ ขณะปัจจุบัน

อดีต อนาคต ปัจจุบัน ...

ลองสังเกตดูให้ดี คนที่ทุกข์หนักหนาสาหัส

เพราะเขาหลุดเข้าไปในอดีต

คิดถึงอดีตแล้วย้ำคิดย้ำทำ

พอย้ำคิดย้ำทำแล้ว

ก็หม่นหมองครองทุกข์

แต่

ถ้าเขาอยู่กับปัจจุบันขณะ

หน้าตาจะแช่มชื่นแจ่มใส

เพราะ

ความทุกข์ในอดีตจู่โจมเข้ามาไม่ได้

ความทุกข์จากความกังวลในอนาคต

ก็ทะลุทะลวงเข้ามาไม่ได้

เมื่ออยู่กับปัจจุบันเป็น

 ชีวิตก็มีความสุข ผิวพรรณผ่องใส

....ฮืม...ยกเว้นว่าเลยวัยอันสมควร...

รัก ณ ขณะปัจจุบัน

ห้วงแห่งรัก ...

เมื่อชีวิตก้าวเดิน


พลัดหลง ไปในห้วงแห่งรัก


เราเหมือนติดปีกให้กับ หัวใจ


ในยามที่ 

เวลาแห่งการพลัดพรากมาถึง


ใจที่ไม่เตรียมพร้อม


ย่อมแตกสลาย

ดั่งนก ที่สูญเสียปีก..

ไม่อาจโบยบินขึ้น

บนแผ่นฟ้า

ที่เรียกว่า ความทรงจำได้




แต่ หากวันนี้เรายังมี ชีวิตอยู่


เราก็ยังสร้างความทรงจำ

ขึ้นใหม่ได้เสมอ


เหมือนดั่ง กาลเวลา ที่ไม่เคยขาดสาย

ช่วงเวลา ของการหลง

พายุ เมาหัว...